Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

25 Şubat 2016

Füruğ Ferruhzad / Kurulmuş Bebek

Bunlardan önce, evet 
Bunlardan önce sessiz kalınabilirdi 

Saatler boyunca 
Ölülerin bakışı gibi sabit bir bakışla 
Dalınıp kalınabilirdi bir sigaranın dumanında 
Dalınıp kalınabilirdi bir fincanın şeklinde 
Halıdaki renksiz bir çiçekte 
Duvardaki belli belirsiz bir çizgide 
Kuru el ayalarıyla 
Perde bir tarafa çekilebilirdi ve görülebilirdi 
Sokaktaki yağmurun hızla yağdığı 
Renkli, küçük uçurtmasıyla bir çocuğun 
Ayakta durduğu, bir kemerin altında 
Eski bir at arabasının boş meydanı 
Aceleyle, hayhuylar arasında terk ettiği 

Devamlı aynı yerde kalınabilirdi 
Perdenin yanında, ama kör, ama sağır 
Bağırılabilirdi gayet yabancı bir sesle, 
“Seni seviyorum” 
Güçlü bir adamın kollarında 
Güzel ve sağlam bir nesne olunabilirdi 

Deriden yapılmış sofra gibi bir vücutla 
Sert ve iri göğüslerle 
Bir sarhoşun, bir delinin, bir berduşun yatağında 
Bir aşkın temizliği kirletilebilirdi 

Zekayla aşağılanabilirdi 
Hayret verici tüm bulmacalar 
Sadece bulmaca çözülebilirdi 
Sadece saçma bir cevap bulunarak hoşnut olunabilirdi 
Saçma bir cevap, evet, beş veya altı harflik 

Bir ömür oturulabilirdi 
Öne düşmüş bir başla 
Soğuk bir mezarın ayakucunda 
Meçhul bir Tanrı görülebilirdi 
Zayıf bir inanç birkaç kuruşla bulunabilirdi 
Mescidin odaları çürütülebilirdi 
“Ziyaretname” okuyan yaşlı adamın yaptığı gibi 
Sıfır misali; toplamadaki, çarpmadaki, çıkarmadaki 
Sonuç daima aynı olunabilirdi 
Gözlerim kahrının kozasında 
Yıpranmış bir ayakkabının renksiz tokası sanılabilirdi 
Su gibi kendinin derinliklerinde kurutulabilirdi 
Bir anın güzelliği, utançla 
Şipşak çekilmiş gülünç bir siyah beyaz bir fotoğraf gibi 
Sandığın diplerinde saklanabilirdi 
Bir günün boş kalmış çerçevesinde 
Bir mahkum veya bir mağlubun ya da bir idamlığın resmi asılabilirdi 
Posterlerle duvardaki çatlaklar kapatılabilirdi 
Daha uyduruk resimler katılabilirdi 

Böylece kurulmuş bebekler olunabilirdi 
Kendi dünyalarının camdan gözleriyle görebilirlerdi 
Bezden bir kutuda 
Saman doldurulmuş bir bedenle 
Senelerce danteller ve pullarla iç içe uyunabilirdi 
Her bir elin anlamsız sıkışıyla 
Sebepsiz bağırılabilir ve denebilirdi 
“Ah, çok memnun oldum.”