Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

24 Ocak 2016

"little bird"

kendi içimi artık rahatlıkla önüme gelene açan biri değilim, ve ben bu sıra kısaca biraz düşüncelerimin manyaklaştığını ve her şeyin beni normalden daha fazla garip hissettirdiğini dibe çöktüğümü, iş mevzusunu anlattım
beni yargılamadan onun benden daha zor durumda olmasına rağmen bana yorum yaptı yardım etti,
anlaşılmayı, dinlenmeyi, aşağılanmadan ve küfürsüz gerçekten samimi bi şekilde bana iyi gelişini fark ettikçe korkunç bi özlem duydum

"ikimizde bu sıra boku yemiş gibiyiz, iletişim halinde olmamız çok iyi" dedi bana!
çünkü sen şöylesin, böylesin gereksiz yere şu an üzülüp ruhunun içine ediyosun değil..

"ve bu aralar zihnini açık bırak doldurmaya çalışma sürekli, (...merkür..) "

bugün ben de tam dibe battığımı düşünürken bi adamla tanıştım kitapçı, muhabbet etmeye başladık 60 lı yaşlarında bi adamdı annesi babası erken yaşta boşanmış ve sonra üvey babasının evinde yaşamaya başlamış, kadın korkunç kötü kalpliymiş ve ona iyi davranmamış, çeşitli uyuşturucular kullanmış, ve adam "kendimi tam anlamıyla bulduğumda 26 yaşındaydım" demiş batuya

bütün arkadaşlarından kendini soyutlamış, kendi gibi insanlarla olmaya başlamış, ve o adam sadece edindiği arkadaşlarının yardımıyla kurtarmış kendini, bir yere borç yaptığında hemen ödemeye çalışırmış ve insanları kandırmadığı için çok dost edinmiş.

"o kadar zaman nasıl hayatta kaldın, benim ailem normale yakınken ben bile bazen içimin karardığını hissediyorken, çaresiz kaldığımı düşünürken senin hayatta kalışın, sorunlarla mücadele edişin, bunu nasıl gerçekleştirdin" dediğinde adam aptal olmadığını, nefes aldığın sürece yapılacak hep bir şeyin, bi umudun olduğunu söylemiş batuya.

sokağa çıktığında "....Dolunay, at arabası, sessiz sakin kadın.. "
gözümün önünde canlanan gerginlik değildi temiz havaydı resmen

gördüğünü bana aktardıktan sonra kafamda oluşanın net olmasından dolayı kendimden korktum bi an ve yemyeşil sokaktaki köklü ağaçlar onun orda bildiğim tanıdığım yürüyüşü, hiç değişmeyen o sakin görünüşü.