Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

31 Ağustos 2014

first blood

Canım eski zamanları yazmak istedi.. Okulun ilk başlarında hiç gergin değildim "ulan ya kimseyle arkadaşlık kuramazsam" diye geçirmedim aklımdan, tam tersi çoğu insanı tanıdıktan sonra telaşa kapıldım çünkü hiçbiri kafama göre değillerdi..
O kadar ölü ve ruhsuz gelmişlerdi ki gözüme galiba Eğirdir'in boktanlığı onları da hayal kırıklığına uğratmış diye düşünmeye başlamıştım..
İlk zamanlar listede birinin adı okunuyordu C. "kim bu yaa neden gelmiyor?" diyordum kimse bilmiyoz vs diyordu ben de görmediğim için deliriyordum neden bilmiyorum
"yani kaydını mı aldırdı lan" diyordum kimse beni her zaman ki gibi siklemiyordu sınıfın yarısı zaten benden korkuyordu anlamsız bir şekilde "ulan bunlar şehirde yaşamamış mı ki diyordum içimden"

Neyse işte ismi lazım değil çocuk gelince "oha hasiktir bu muymuş o" dedim unutmuyorum ya içimden kendi kendime "nasıl konu açsam askeri botun çok güzelmiş dağcılık mı yapıyorsun mu desem ne kadar salaksın duygum dağcılık yapan mı giyiyor onu sadece aptal sancak seni"
O konu açsın siktir et dedim, beni takmadı bi süre yolda ne yapacağımı bilemedim çok güneş vardı toplu yürüyorduk yavaş yavaş ayrıldık ve kitaplardan, Bukowski'den bahsettik baya sevdiğini öğrenince mutlu oldum filmini izlemiş vs tamam ya benim kafadan arkadaş bulabildim sonunda diye deli manyak triplere girdim.. sonraki günler bahçede, arkadaşının kedilerinden bahsetti fotoğraflarını gösterdi ama ben o kadar korkuyorum ki cümle kuramıyorum nedense başlarda yani kurasım resmen gelmiyordu içimden ne sevişme isteği (zaten daha önce yapmadığım bir şeyi canım çekemezdi) ne konuşmak bi bok anlatasım gelmiyordu..
Karamsarlığa kapıldım boğmuştu beni, ortak bir şeylerimiz olmadığını fark etmeye başladım rock müzik, kediler, et yiyişi.. derken Kaan diye arkadaşımızın evinde kaldık korku filmi izledik, ilkokuldan beri tanıdığım arkadaşımın kısa filmlerini izlettim ve elektrik kesildi aynı yatakta yatmak zorunda kaldık "tam olarak 6-7 saattir tuvaletini yapmıyorsun duygum iyi misin" dedi bana o kadar güldüm ve dikkatli oluşu hoşuma gitti başkasının evinde işeyemem diyemediğim için "yok ya gelmedi galiba ama gidiyim haklısın" dedim ve tuvalette ilk kez ağzımı tutup gülerek çişimi yaptım..
Birlikte uyurken beni duvara sıkıştırdı yayıldı yüz üstü yatarken korkunçtu tanrım kay desem diyemem zaten yatak küçük nereye kayıcak sağa sola dönemiyorum ışık yok vsvs nefesini bile duyamıyorum ama içimden acayip derecede sarılmak, dokunmak bacağına filan vurup pardon yanlışlıkla oldu diyesim geliyordu ama öyle aptallık etmek istemedim yanlış anlaşılmaktan korktum çünkü hiçbir şekilde erkek arkadaşım olmayacaktı aseksüel olarak takılma sözü vermiştim kendime eskiden neyse öylece uyuduk sabah sigara içtik ve sonra ayrıldık..

Hiç yorum yok: