Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

25 Nisan 2014

uzun zamandır ilk kez rüyamdan ağlayarak uyandım.
Annemle beraber anneannemin yatak odasındaydık annem bana "geçmişe geri dönebiliriz bunu yapabilirim" diyodu bende "nasıl yani anne bunu benden onca zaman neden sakladın kim söyledi sana bunu" diyordum annem de" halamdan öğrendim" diyodu
bende "inanamıyorum neşe abla da halasından öğrendiğini söylemişti ama benimle paylaşmadı hiç" diyodum ve hemen ablamı yanıma alıp geçmişteki bi anımıza gidiyoduk uzaktan izliyoduk.
sonra anneme dönüp ağlayarak "bu gerçekmiş ben eski halime kolumun olduğu zamana dönmek istiyorum lütfen anne" diyodum annem de "bunun için biraz zaman var gitme hemen biraz daha bekleyeceksin duygum" diyodu
sonrası salya sümük.


-kendini ve onu affetmeyi öğren-

Hiç yorum yok: