Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

15 Nisan 2014

piğnu



Benim için tüm gün uğraşan Pirden ablam.. ilkokul zamanlarımı hatırlıyorum yatağıma yattığında parfümünün kokusu yastığımdan günlerce geçmezdi ve ben onun parfümünü aldırmıştım.
kokular benim için o zamandan beri önemli olmaya başlamıştı keşke şimdi de adını bilsem ve alsam yine. 
mesela şimdi lacoste kokusu alsam ağlarım sanırım, bana birini hatırlatır. 
evine her gittiğimde bana hiç açılmamış makyaj malzemelerini hediye ederdi ve tatlılar yapardık birlikte.
tüm tokalarını toplayıp koltuğun tepesine oturur ve onları örüp saatlerce saçlarıyla oynardım pirden ablanın. hiç et sevmez ve domatesleri her yemekten ayırma alışkanlığının hala devam etmesi beni garip şekilde duygulandırdı. salatayı söyledikten sonra "domatesler pirden abla" deyip güldük. annem garip şekilde baktı ve anlamadı tabii. hafızamın bazı konularda coşmasının keyfini yaşadım. Çocukluğum resmen ona hayran olarak geçti hala da öyle olduğunu fark ettim benim için hep aynı kalacak insan..

Hiç yorum yok: