Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

16 Mart 2013

"Hayatımın kışındaydım. Yol boyunca tanıştığım adamlar benim tek yazımdı. Geceleri onlarla dans ettiğimi, güldüğümü, ağladığımı hayal ederek uykuya dalardım. 3 yıl boyunca sonsuz bir dünya turunda olmak. Onların anıları beni ayakta tutan tek şeydi, ve sadece gerçekten mutlu olduğum zamanlar. Ben bir zamanlar güzel bir şair olma hayali olan bir şarkıcıydım, ünlü değildim. Ama talihsiz olaylar serisi üzerine bu rüyaları gördüm, kahroldum ve gece gökyüzündeki milyonlarca yıldız gibi parçalandım. Parıldayan ve üzgün. Ama gerçekten umursamadım çünkü gerçek özgürlüğün ne olduğunu bilmenin bedelinin, önce istediğin her şeye sahip olup, sonra da kaybetmek olduğunu biliyordum. Eskiden tanıdığım insanlar ne yaptığımı, nasıl yaşadığımı öğrendiklerinde bana ‘Neden?’ diye sordular. Ama yuvası olan insanlarla konuşmanın hiçbir anlamı yoktu. Güven duygusunu başka insanlarda aramanın, başını yasladığın yerin yuvanın olmasının ne olduğu hakkında bir fikirleri yoktu. Ben her zaman alışılmışın dışında bir kızdım. Annem ruhumu bukalemuna benzetirdi. Kuzeyi işaret eden dürüst pusula yoktu, sabit kişilik yoktu. Sadece bir ruhsal kararsızlıktı, geniş ve titrek bir okyanus gibi. Ve eğer ben bu şekilde dışarı çıkmak için plan yapmadığımı söyleseydim yalan söylemiş olurdum; çünkü ben başka bir kadın olmak için doğmuştum. Kimseye ait değildim – herkese ait olan, hiçbir şeyi olmayan, her deneyim ve saplantı için ateşle her şeyi özgürlük adına isteyen – Bu beni daha önce konuşmadığım noktada bir dehşete sürükledi ve, çılgınlığın göçebe noktasına itti. Bu benim hem gözlerimi kamaştırdı hem de beni sersemletti. Her gece, insanlarımı bulacağıma dua ettim ve sonunda buldum. Kaybedecek hiçbir şeyimiz yok, kazanmak için hiçbir şey yok, artık isteğimiz yok, hayatımızı bir sanat eseri yapmak dışında. Hızlı yaşa. Genç öl. Çılgın ol. Zevk al. Ben buna Amerika’da inandım. İnandığım ve olmak istediğim insan oldum. Ben açık yolun özgürlüğüne inanırım. Ve benim parolam hep aynıdır. Ben yabancı insanların nezaketine inanırım. Ve ben kendimle savaştığımda dolaşırım. Sadece dolaşırım. Sen kimsin? Karanlık fantezilerinle iç içe misin? Kendine hiç, bunları yaşamaya özgür olduğun yerde bir hayat yarattın mı? Ben yaptım. Ben lanet olası bir deliyim, ama özgürüm." -Ride

1 yorum:

Amy Marston dedi ki...

Oh wow....great blog! I can't believe i have only just come across it.

Let's follow?

http://dress-for-the-image.blogspot.co.uk/

xxx