Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

19 Kasım 2011

insanları sürekli eleştirip kendilerini kötü hissetmeleri için bir de üstüne mantıklı açıklamalar getirecek kadar iğraaanç bir enerjim yoktur ama

-kesin birinden görmüştür/duymuştur
-kesin kendisi akıl etmiştir/üzerinde çok düşünmüştür

insanları kafamda bu şekilde ikiye ayırmak gibi iğrenç bir huyum var ne yaparsam yapıyım aklımda bi şekilde  kopyacı olarak kalan insan yaratıcı bi şeyler ortaya koysa bile ona bir daha saygı duyup yaptıklarını takdir edemiyorum. Bide ne olursa olsun asla ama asla laf ettiremediğim insanlar oluyo kafamda onları tanrılaştırmışım. Ama artık üzerinde düşünme gereği duymadığım, iyi ya da kötü olduklarını hiçbir zaman düşünmediğim, anlam veremediğim insanlara sarılmak istiyorum sadece. Farkındalık ilk kez beni mutlu etti keşke bir şeyler kaçırdığımı gösterseydin ama bir şey göremedim.

Hiç yorum yok: