Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

16 Kasım 2010

Zayıflığıma katlanıyordu iyi kapli hemşireler gibi
İyi kaynasınlar diye, tam yerlerinde tutuyordu kemiklerimi,
Adamakıllı sıkı fıkı olmuştuk, günler ilerledikçe.
Bu denli üstüme düşmekten sıkılmış olmalı ki,
Uzak durmaya başladı artık benden.
Beni eleştirdiğini duyumsuyordum, istemese de,
Bir biçimde incitmiş miydi onu alışkanlıklarım neydi,
İçine kapalı, dalgın biri oldu giderek.
Kendini benden üstün görüp ayrılmak istiyordu benden,
Onu karanlıkta bıraktığım için bozuluyordu bana
Yarı yarıya ölmüş bir bedeni beklemekle geçiyordu günleri

Hiç yorum yok: