Fotoğrafım
"We don’t pray for love, we just pray for cars..."

24 Aralık 2009

Şimdiyse ölümü bana yaptığım seçimin temelsizliğini gösteriyordu. üçüncü karısı, "sevgi dolu bir adamdı," diye yazmıştı. onu sevgi dolu bir adama o kadın mı dönüştürmüştü? Her zaman sevgi dolu bir adam mıydı yoksa? Hayatımdan çıkarıp attığım adam tam olarak kimdi acaba? Koca televizyonun karşısında otururken, babamı gözümün önüne getirmek için gözlerimi kapatıp uğraşmam gerekti, sonunda gözümün önüne gelen evimizin yeni havuzunun kenarında oturmuş, benim söylediğim bir şeye, aramızdaki bir espriye gülen hali oldu. O zaman ağlamaya başladım. Bu da ilk başta bana iyiye işaretmiş gibi geldi. O gözyaşları benim de insan olduğumu, her şeye rağmen benim de sevgi dolu biri olduğumu gösteriyordu. Oysa bu da bir yalandı. Gözyaşları babam için değildi; kendim içindi. Hiçbir şeyden şüphelenmeden havuzda bir baştan başa yüzüp duran, babasının sonsuza kadar onunla kalacağını sanan o kız içindi. Televizyonu kapatıp huzursuz sessizliğin içinde öylece oturdum. "Baba?"

Hiç yorum yok: